Mijn visie van ontwikkeling naar bescherming

Kort geleden was ik nog student. Sinds die tijd is mijn visie op uitvindingen zeer sterk veranderd. In mijn studententijd bouwde ik mee aan een elektrische raceauto van University Racing Eindhoven. Ik was de uitvinder. Nu sta ik uitvinders bij om hun ideeën te beschermen. Benieuwd hoe mijn veranderde visie jou als uitvinder kan helpen? Lees dan vooral verder!

Het klokje rond

Persoonlijk heb ik veel mooie herinneringen aan mijn studententijd, maar een van de mooiste blijft toch mijn actieve jaren bij een studententeam. Samen met zeventig andere studenten namen wij deel aan een van de grootste competities voor engineering studenten in de wereld. Voor deze competitie moesten wij binnen één jaar een elektrische raceauto volledig ontwerpen, bouwen, en testen.

Dat klinkt ambitieus, en dat is het ook. Maar niets is mooier dan een groep studenten met een doel, en voor dat doel het klokje rond werken. Vele avonden gingen voorbij waarin we tot diep in de nacht werkte aan het lamineren van de “monocoque” van carbon. Die monocoque moest zo sterk zijn dat bij een botsing onze coureur daar veilig uit kwam.

Het vuur aan de schenen

Voor we over konden gaan op het daadwerkelijk bouwen, moest de raceauto van de grond af aan ontworpen worden. Zo had iedere student zijn eigen verantwoordelijkheid en deadline. Was de een bezig met het ontwerpen en simuleren van het batterijenpakket, zo was de ander bezig met berekeningen aan de ophanging. Alles werd door ons ontwikkeld. Overal zochten wij naar mogelijkheden om gewicht te besparen. En altijd maakten wij de afweging tussen gewicht, kosten, duurzaamheid en inventiviteit.

Inventiviteit was namelijk ook van belang tijdens de competitie. Zwaargewichten uit de auto-industrie legden ons het vuur aan de schenen over onze ontwerpkeuzes. Die konden we goed verdedigen door alle afwegingen die wij maakten.

Niets was standaard, alles was uniek

Zo ben ik zelf een jaar verantwoordelijk geweest voor de koeling van onze eerste vierwielaangedreven elektrische raceauto. In elk wiel hadden we een kleine elektromotor die wij samen met een sponsor hadden ontwikkeld. De motoren konden tot wel 18.000 toeren per minuut draaien en leverde per wiel 400 Nm aan koppel. Naast het nodige vermogen (onze auto kon in 2.3 seconde van nul tot honderd kilometer per uur accelereren!) produceerde de motoren ook warmte, die niet wenselijk was voor de levensduur. Aangezien het hele aerodynamische pakket van de auto al vast lag, moest ik daar omheen ontwerpen. Dat leverde naast veel puzzelen, veel originele concepten op.

Eigenlijk was niets aan onze raceauto normaal, zelfs de banden niet. De samenstelling van het rubber ontwikkelden wij samen met een van onze sponsoren, eigenlijk hebben wij het wiel opnieuw uitgevonden. Kan dat? Ja dat kan!
Ook de dampers, ooit afkomstig van een Formule 1 auto, waren niet direct voor ons geschikt en hebben wij in samenwerking met een gespecialiseerd bedrijf aangepast.
Zo kan ik nog wel even doorgaan over alle bijzondere onderdelen, maar mijn punt is denk ik duidelijk. Niets was standaard, en alles was uniek.

Terug naar mijn nieuwe visie

Belofte maakt schuld, ondanks dat ik de hele dag kan praten over (elektrische) auto’s en in het bijzonder onze elektrische raceauto, moet ik nog even terugkomen op mijn veranderde visie.
Eerst was ik continu bezig met de vragen, kan dit nog lichter? Nog sterker? Nog meer op het randje? Als ik niet met die vragen bezig was, dan was ik bezig met het vinden van een passende oplossing voor mijn ontwerpproblemen. Soms had ik na een speurtochten in de literatuur een mogelijke oplossing, en moest ik dat gaan uitwerken.

Maar eigenlijk nooit stond ik er écht bij stil hoe bijzonder dat alles was. Tot nu. Want als octrooigemachtigde-in-opleiding ben ik bezig met het bieden van bescherming. Daarvoor kijk ik anders naar uitvindingen, of beter gezegd, daardoor zie ik nu overal uitvindingen. Zo zie ik nu op elk onderdeel en elke manier van assembleren octrooieerbare aspecten van de raceauto.

Kortom, een uitvinding is voor jou misschien geen “big deal” omdat je er zo dicht op zit. Maar kom bij ons eens langs voor een kop koffie en wij laten jou zien wat er allemaal te octrooieren is aan je ontwerpen en werkzaamheden.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

scroll